چغازنبیل نیایشگاه باستانی شوش

چغازنبیل نیایشگاه باستانی شوش

چغازنبیل، اولین اثر تاریخی ایرانیان است، که در فهرست جهانی یونسکو به ثبت رسیده است.

این اثر باستانی و گردشگری در جنوب غربی ایران، در استان خوزستان و ۴۵ کیلومتری شهر باستانی شوش بنا شده است؛

که پادشاه ایلامی آن را برای پرستش خدایان بنا کرده بود.

زیگورات چغازنبیل به صورت چهارگوش و در ۵ طبقه بنا شده، که از پایین به بالا به صورت هرمی، کوچک شده است.

زیگورات ها (معابد) در دوره ی آشوری ها و بابلی ها در بین النهرین و در دوره ی ایلامی ها در ایران ساخته می شدند.

چغازنبیل در سال ۱۹۳۹میلادی توسط گروهی از اعضای شرکت نفت ایران و انگلیس که در حال بازدید هوایی در اطراف بنای تاریخی بودند کشف شد.

آن ها متوجه تپه بزرگی در بین دو دیوار میشوند.

بعد از بازدید فردی به نام براوان از روی زمین چند آجر که متنهایی رویش نوشته شده را جمع آوری کرده،

و تاریخی بودن مکان را به پژوهشگران شوش گزارش میدهد.

باستان شناسان فرانسوی تحقیق را ادامه میدهند و تا چندین سال پیش هم این تحقیقات ادامه داشته است.

چغازنبیل نیایشگاه باستانی شوش

چغازنبیل چنان هوشمندانه ساخته شده، که همگان را به حیرت می اندازد.

چنان که طرح و نقشه هم داشته و نزدیک رودخانه ساخته شده تا بتوانند
از آب رودخانه هم استفاده کنند و عجیب تر این که بنای چغازنبیل سیستم دفع آب داشته،
که ابتدا گمان می کرده اند تصفیه خانه است؛

ولی طی تحقیقات جدید پی برده اند که این سیستم،
برای دفع آب سطح محوطه و آب باران به بیرون،

بوده است.

روی آجر ها و کتیبه ها، نوشته هایی به جا مانده به زبان و خط ایلامی،
که به نام سازنده ی مصالح و دلایل ساخت زیگورات اشاره شده است.

ترجمه ی برخی از آجر نوشته ها، از زبان پادشاه:

کسانی که آجرهای طلایی،نقره ای و…را منهدم یا به جای دیگری ببرند،

به نفرین خدایان دچار شده و باشد که نسل او در زیر خورشید برچیده شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *