ابیانه روستای سرخ

ابیانه روستای سرخ

روستای زیبای گردشگری ابیانه حدودا در ۳۵ کیلومتری شمال غربی نطنز در استان اصفهان و در دامنه ی کرکس کوه قرار دارد و همانند روستاهایی مثل کندوان، ماسوله ی گیلان و…

از شهرتی جهانی بر خوردار است.

نام های قدیمی ابیانه ویونه یا ویونا (بیدستان) نام دارد.

که به اعتقاد برخی ابیانه در گذشته، پوشیده از درختان بید بوده است.

سرخی ابیانه به خاطر  آهنی است، که در خاک روستا وجود دارد.

به دلیل ارتفاع زیاد روستا از سطح دریا، ابیانه یکی از مرتفع ترین نقاط ایران به حساب می آید
و به دلیل معماری اصیل و بناهای قدیمی و تاریخی، از روستاهای معروف کشور میباشد؛
که به ثبت ملی هم رسیده است.

زبان مردم نیز به آذری و کردی باستان نزدیکتر است.

محققان قدمت  ابیانه را ۱۵۰۰ سال تخمین زده اند و آنرا به دوره ی ساسانیان نسبت می دهند.

زیارتگاه های شاهزاده عیسی و یحیی و هنیزا در روستای ابیانه وجود دارد
که در نزد مردم محترم و ارزشمند است.

شغل اصلی مردم باغداری، کشاورزی و دامداری است.

که برای آبیاری از هفت رشته قنات استفاده میکنند.

ابیانه روستای سرخ

ابیانه دارای یازده مسجد است که مسجد جامع (میان ده) قدیمی ترین آن هاست و منبری چوبی متعلق به دوره ی سلجوقیان دارد
که نقش های گل و بته بر روی آن کار شده و کتیبه های  آن هم به خط کوفی است.

مسجد دیگر، برزله نام دارد که چون بر پایه ی درب شرقی مسجد سال ۷۰۱ هجری قمری نوشته شده است،
قدمتش به دوره ایلخانی می رسد. مسجد بعدی حاجتگاه است که در کوه،
کنار صخره ها ساخته شده و بر روی درب ورودی سال ۹۵۲حک شده است.

در مسیر مسجد، آتشگاهی به نام هارپارک قرار دارد که از معابد زرتشتیان آن روزگار بوده است.

بهترین زمان برای سفر به ابیانه بهار و تابستان است،
چرا که هوا معتدل است وشکوفه های درختان، ابیانه را بی نظیرتر از هر زمان می کنند.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *