ابیانه روستای سرخ

ابیانه روستای سرخ

ابیانه روستای سرخ

روستای زیبای گردشگری ابیانه حدودا در ۳۵ کیلومتری شمال غربی نطنز در استان اصفهان و در دامنه ی کرکس کوه قرار دارد و همانند روستاهایی مثل کندوان، ماسوله ی گیلان و…

از شهرتی جهانی بر خوردار است.

نام های قدیمی ابیانه ویونه یا ویونا (بیدستان) نام دارد.

که به اعتقاد برخی ابیانه در گذشته، پوشیده از درختان بید بوده است.

سرخی ابیانه به خاطر  آهنی است، که در خاک روستا وجود دارد.

به دلیل ارتفاع زیاد روستا از سطح دریا، ابیانه یکی از مرتفع ترین نقاط ایران به حساب می آید
و به دلیل معماری اصیل و بناهای قدیمی و تاریخی، از روستاهای معروف کشور میباشد؛
که به ثبت ملی هم رسیده است.

زبان مردم نیز به آذری و کردی باستان نزدیکتر است.

محققان قدمت  ابیانه را ۱۵۰۰ سال تخمین زده اند و آنرا به دوره ی ساسانیان نسبت می دهند.

زیارتگاه های شاهزاده عیسی و یحیی و هنیزا در روستای ابیانه وجود دارد
که در نزد مردم محترم و ارزشمند است.

شغل اصلی مردم باغداری، کشاورزی و دامداری است.

که برای آبیاری از هفت رشته قنات استفاده میکنند.

ابیانه روستای سرخ

ابیانه دارای یازده مسجد است که مسجد جامع (میان ده) قدیمی ترین آن هاست و منبری چوبی متعلق به دوره ی سلجوقیان دارد
که نقش های گل و بته بر روی آن کار شده و کتیبه های  آن هم به خط کوفی است.

مسجد دیگر، برزله نام دارد که چون بر پایه ی درب شرقی مسجد سال ۷۰۱ هجری قمری نوشته شده است،
قدمتش به دوره ایلخانی می رسد. مسجد بعدی حاجتگاه است که در کوه،
کنار صخره ها ساخته شده و بر روی درب ورودی سال ۹۵۲حک شده است.

در مسیر مسجد، آتشگاهی به نام هارپارک قرار دارد که از معابد زرتشتیان آن روزگار بوده است.

بهترین زمان برای سفر به ابیانه بهار و تابستان است،
چرا که هوا معتدل است وشکوفه های درختان، ابیانه را بی نظیرتر از هر زمان می کنند.

 

دره ی ستارگان شهر ارواح

دره ی ستارگان شهر ارواح

دره ی ستارگان شهر ارواح

جزیره ی قشم بزرگترین جزیره ی گردشگری ایران است،
که از دیر باز، پناهگاهی برای خارجی ها بوده و برای آنها شناخته شده است.

قطعا آنها میدانند که این جزیره فرصت بی نظیری برای دیدن شکوه طبیعت است.

دره ستارگان در جنوب شرقی قشم قرار دارد.
از مرکز شهر قشم ۱۵کیلومتر که به سمت جنوب حرکت کنیم به روستای برکه خلف می رسیم.

سپس ۵ کیلومتر دیگر را در یک جاده فرعی باید طی کرد،
تا دره ی زیبا و حیرت آور ستارگان را به چشم ببینیم.

این منطقه بعنوان ژئوپارک جزیره و تنها ژؤپارک خاورمیانه به شمار می آید که در سازمان یونسکو هم به ثبت رسیده است.

دره ی ستارگان شهر ارواح

دره ی ستارگان به هنگام غروب خورشید و در شب، هنگام وزش باد در بین صخره ها،
عجیب، اسرارآمیز و ترسناک شده و هر لحظه بر وحشت انسان می افزاید.

به عقیده مردم بومی، ستاره ای از آسمان به زمین افتاده و شکلهایی عجیب از سنگ و خاک را پدید آورده است.

ولی واقعیت این است که این دره، هزارسال پیش، زیر دریا بوده وچون بستری آهکی دارد،
بارش باران و وزش باد دیواره آهکی را کنده و به زمین می ریزد.

در واقع این منطقه ی فرسایشی به وسیله بادها، باران های فصلی و آب های سطحی به وجود  می آید.

بهترین زمان سفر به این دره ی خیال انگیز، به علت گرمای زیاد، پاییز، زمستان و اوایل بهار می باشد.

بومیان منطقه از حضور جن ها و ارواح سرگردان درشب، در دره ی ستارگان حکایت ها دارند.

آن ها هنگام شب از رفتن به  دره خودداری کرده، معتقدند ارواح و جن ها،
در شب در حال رفت و آمد هستند و حضور مردم باعث ناراحتی و عصبانیت آن ها می شود.

این عارضه ی طبیعی و بسیار زیبای زمین شناسی تنها در این منطقه (دره ستارگان)
و یک منطقه ی دیگر در آمریکا وجود دارد.

به جز این دو نقطه، چنین منطقه ی خیال انگیزی، در هیچ کجای دنیا وجود ندارد.

چغازنبیل نیایشگاه باستانی شوش

چغازنبیل نیایشگاه باستانی شوش

چغازنبیل نیایشگاه باستانی شوش

چغازنبیل، اولین اثر تاریخی ایرانیان است، که در فهرست جهانی یونسکو به ثبت رسیده است.

این اثر باستانی و گردشگری در جنوب غربی ایران، در استان خوزستان و ۴۵ کیلومتری شهر باستانی شوش بنا شده است؛

که پادشاه ایلامی آن را برای پرستش خدایان بنا کرده بود.

زیگورات چغازنبیل به صورت چهارگوش و در ۵ طبقه بنا شده، که از پایین به بالا به صورت هرمی، کوچک شده است.

زیگورات ها (معابد) در دوره ی آشوری ها و بابلی ها در بین النهرین و در دوره ی ایلامی ها در ایران ساخته می شدند.

چغازنبیل در سال ۱۹۳۹میلادی توسط گروهی از اعضای شرکت نفت ایران و انگلیس که در حال بازدید هوایی در اطراف بنای تاریخی بودند کشف شد.

آن ها متوجه تپه بزرگی در بین دو دیوار میشوند.

بعد از بازدید فردی به نام براوان از روی زمین چند آجر که متنهایی رویش نوشته شده را جمع آوری کرده،

و تاریخی بودن مکان را به پژوهشگران شوش گزارش میدهد.

باستان شناسان فرانسوی تحقیق را ادامه میدهند و تا چندین سال پیش هم این تحقیقات ادامه داشته است.

چغازنبیل نیایشگاه باستانی شوش

چغازنبیل چنان هوشمندانه ساخته شده، که همگان را به حیرت می اندازد.

چنان که طرح و نقشه هم داشته و نزدیک رودخانه ساخته شده تا بتوانند
از آب رودخانه هم استفاده کنند و عجیب تر این که بنای چغازنبیل سیستم دفع آب داشته،
که ابتدا گمان می کرده اند تصفیه خانه است؛

ولی طی تحقیقات جدید پی برده اند که این سیستم،
برای دفع آب سطح محوطه و آب باران به بیرون،

بوده است.

روی آجر ها و کتیبه ها، نوشته هایی به جا مانده به زبان و خط ایلامی،
که به نام سازنده ی مصالح و دلایل ساخت زیگورات اشاره شده است.

ترجمه ی برخی از آجر نوشته ها، از زبان پادشاه:

کسانی که آجرهای طلایی،نقره ای و…را منهدم یا به جای دیگری ببرند،

به نفرین خدایان دچار شده و باشد که نسل او در زیر خورشید برچیده شود.

گندم بریان منطقه ای خالی از حیات

گندم بریان منطقه ای خالی از حیات

گندم بریان منطقه ای خالی از حیات

استان کرمان جاذبه های تاریخی و طبیعی بسیاری دارد.
یکی از آنها در حاشیه ی کویر لوت واقع است.
منطقه ای وسیع به نام گندم بریان، که طبق گفته ها دمای آن در تابستان به ۷۱ درجه سانتی گراد هم می رسد.

گندم بریان در نزدیکی شهر شهداد (آخرین شهر کویر لوت) قرار گرفته، که از کرمان تا شهداد حدود ۱۰۰ کیلو متر فاصله است.

استان کرمان با وجود کوهها ی برفی آب و هوای خشکی دارد،
چرا که در همسایگی کویر لوت قرار گرفته است.
پژوهشگر ایرانی، دکتر پرویز کردوانی (حوزه پژوهش جغرافیا، بیابان و کویر) می گوید:
از شهداد ۸۰ کیلومتر که جلوتر بروید به رود شور می رسید،
از آن جا بالاتر رفته، تپه ای آتشفشانی و سیاه می بینید که به آن گندم بریان می گویند.

بخاطرسیاه بودن تپه، گندم بریان به شدت داغ میشود،
ولی با این حال این جا گرم ترین نقطه ی دنیا نیست.

گندم بریان به ریگ های سوخته هم معروف است.

گندم بریان منطقه ای خالی از حیات

سازه هایی با شکلهای عجیب و غریب سنگی یا خاکی در این دشت زیبای گردشگری و بومگردی به چشم می خورد،
که انسان را به یاد سیارات دیگر و داستان های علمی_تخیلی می اندازد.
رود شور که از کوههای راور (کرمان) سرچشمه می گیرد؛
از غرب منطقه گندم بریان جاری می شود
که در نهایت به سمت چاله ی مرکزی لوت ریخته و در باتلاق های نمکی آن جا ته نشین می شود.

برخی علت نام گذاری را چنین می گویند،
که چون گندم بریان در کنار جاده ی ابریشم (جاده ای که کاروان های تجاری زیادی از آن جا عبور می کرده است) قرار داشته،
و تجار از نزدیک دیده بودند که در تابستان، گندم های کشاورزان بر اثر شدت گرما سوخته و برشته می شده است،
لذا اسم این دشت را گندم بریان گذاشتند.

در قسمتی از منطقه ی گندم بریان به طول ۲۰۰ متر و عرض ۱۵۰ کیلومتر هیچ موجود زنده ای توان زندگی کردن را ندارد.

دریاچه ی سرخرنگ مهارلو

دریاچه ی سرخرنگ مهارلو

دریاچه ی سرخرنگ مهارلو

دریاچه مهار لو در استان فارس، جنوب شرقی شیراز و ۵۷ کیلومتری مسیر جاده شیراز به فسا قرار دارد.

روستای گردشگری هم نام دریاچه (روستای مهار لو) که تاریخچه  آن به زمان صفویه می رسد در دامنه ی کوههای بلند زاگرس جا خوش کرده است.

برای رفتن به دریاچه و روستای مهار لو، وارد جاده ی شیراز _فسا شده، حدود ۲۰ کیلومتر مسافت را طی کرده تا به دریاچه برسید و در ادامه ی مسیر بعد از ۵۷کیلومتر به روستای زیبای مهارلو می رسید.

هم خود دریاچه و هم روستا جاذبه های فراوانی دارند.

سقف خانه های روستا بلند و پنجره های زیبا و خمیده  آن، زیبایی خانه ها را دو چندان کرده است.

باغ های بادام، انار و انجیر در کنار چشمه ها و همچنین خود چشمه ها که از نظر اهالی روستا خواص درمانی دارد جزء جاذبه های روستای مهارلو به شمار میرود.

بالای یک تپه در روستا، زیارتگاهی به نام خدیجه بانو قرارگرفته است؛

باقیمانده کاروانسرای شاه عباسی در نزدیکی روستا، میتواند برای گردشگران دیدنی باشد.

دریاچه ی سرخرنگ مهارلو

و اما نوبت به خود دریاچه می رسد. دریاچه زیبای سحرانگیز مهارلو، که متاسفانه سطح آب آن نسبت به گذشته پایین آمده و به دلایلی در حال خشک شدن است.

از جمله ی این دلایل، آب تقریبا شور دریاچه است،

که حتی نمک شهر شیراز از آن جا تامین می شود و محل زندگی بسیاری از پرندگان بومی و مهاجر هم هست.

رنگ قرمز دریاچه مهارلو باعث جذب توریست داخلی و خارجی شده است.

علت به وجود آمدن این رنگ قرمز، تبخیر آب و زیاد شدن نوعی جلبک قرمز دریایی (کشند قرمز)است؛

که موجب شده، هیچ ماهی و هیچ موجود زنده ای، به غیر از یک نوع آبزی به نام ارتیما نتوانند در دریاچه زنده بمانند.

ولی خزندگانی مانند مار، سوسمار و پرندگانی مثل پلیکان،

لک لک و فلامینگو را می توان مشاهده کرد.

بهترین زمان برای سفر به این دریاچه از پاییز تا نیمه ی اردیبشت ماه است.

روستای درک ملاقات کویر و دریا

روستای درک ملاقات کویر و دریا

روستای درک ملاقات کویر و دریا

اگر می خواهید به درک سفر کنید،
باید بدانید درک منطقه ای ساحلی _ کویری در روستای زرآباد،
از توابع کنارک در ۱۷۰ کیلومتری غرب چابهار در استان سیستان و بلوچستان و در مسیر بندر چابهار و بندر عباس و همچنین در مسیر ترانزیتی بندرهای کنارک و جاسک واقع شده است.

درختان نخل زیبا، تپه های شنی،
دریای آبی و تلاقی حیرت انگیز کویر و دریا، تصویری خیال انگیز را برای هر گردشگری به ارمغان می آورد.

روستای زیبا و بکر درک با مردمانی مهربان و مهمان نواز،
که شغل آن ها ماهیگیری، صیادی و کشاورزی بوده و در حال حاضر گردشگری هم به آن اضافه شده،
که در حال ربودن گوی سبقت از دیگر شغل های منطقه است.

ساحل درک، پاکترین ساحل کشور نامگذاری شده، چرا که هیچ زباله ای در آن یافت نمی شود.

یکی از عجایب روستای درک وجود آب های شیرین و زلال است که چون نزدیک به آب شور دریا است،
انسان را به تعجب وا داشته است.

درختان گرمسیری مثل درخت های سر به فلک کشیده ی نخل از آب شیرین این چاهها آبیاری می شوند.

روستای درک ملاقات کویر و دریا

روستای گردشگری و خیال انگیز درک چهار مدل ساحل دارد؛احل شنی، ساحل ماسه ای، ساحل صخره ای و ساحل مرجانی که این سواحل متفاوت از لحاظ فیزیکی،نزدیک به هم و باعث حیرت و شگفتی است.

به اعتقاد اهالی روستا، شنهای کنار ساحل هم خاصیت درمانی برای دردهای استخوانی و عضلانی دارند.

گفته می شود، اگر صبح زود زمانی که آفتاب بالا می آید،
بدن را روی شن های ساحل گذاشته، یا در چاله های شنی دراز بکشیم،
دردهای استخوانی و عضلانی کاهش می یابند.

در آخر این که اگر می خواهید فیلم خیال انگیز مجازی ببینید،
به روستای پاک، بکر و مسحور کننده ی درک، که تلاقی کویر و دریاست؛ سفر کنید.

تا این که نقاشی زنده ی زیبای خداوند را به واقع در آن جا ببینید.

قلعه رودخان قلعه ای به قدمت اسلام در ایران

قلعه رودخان قلعه ای به قدمت اسلام در ایران

قلعه رودخان قلعه ای به قدمت اسلام در ایران

این قلعه ی زیبا که جزء جاذبه های شهر فومن و در آثار ملی نیز به ثبت رسیده،
گویا متعلق به دوره ساسانی و مقارن با حمله اعراب به ایران است.

قلعه گردشگری در بلندای جنگل شهرستان فومن،
در روستایی به نام خود قلعه ساخته شده و در ۲۰ کیلومتری جنوب غربی شهر فومن قرار دارد.

با از گذشتن از روستاهایی مثل کرد محله، سعید آباد و…
پس از طی سه کیلومتر جاده خاکی، به روستای قلعه دهنه رسیده و
سپس وارد پارک جنگلی قلعه رودخان می شوید.

قلعه دارای ۶۵ برج و دیواری به طول تقریبی ۱۵۰۰ متر است.

این قلعه زیبا و مستحکم در دوره ی سلجوقیان توسط سلطان حسام الدین که در آن زمان اولین قدرت منطقه به شمار می رفت باز سازی و تجدید بنا شد.

او زیر بار اطاعت صفویان نرفت، قلعه رودخان را باز سازی و در آن به مقاومت پرداخت.

ولی پس از پنهان شدن و فرار بالاخره دستگیر و اعدام شد.

قلعه رودخان قلعه ای به قدمت اسلام در ایران

قلعه چون در کنار رودخانه بنا شده ،به آن  قلعه رودخان (قلعه ی رود خانه ای) گفته می شود.

در زبان محلی آن را قلعه روخون میگویند و نام های دیگری مثل قلعه حسامی، قلعه هزار پله، سکسال و…. نیز دارد.
این قلعه محکم ترین دژ گیلان و ایران، یکی از قلعه های مبارزاتی اسماعیلیان به شمار می رود.
برای نخستین بار در سال ۱۸۳۰ میلادی فردی لهستانی به نام الکساندر شودزکو،
هنگام تحقیق متوجه این قلعه شد.

قلعه رودخان به دو بخش تقسیم می شود، بخش ارگ (محل زندگی سلطان حسام الدین و خانواده اش ) و بخش قورخانه (محل فعالیت های نظامی و زندگی سر بازان).
کتیبه ای بر سر در آن، توضیح می دهد
که قلعه اولین بار برای حسام الدین امیر دباج بن امیر علا الدین اسحاق بازسازی شده است.

این کتیبه هم اکنون در موزه رشت نگهداری می شود.

جنگل لفور بهشت زیبای مازندران

جنگل لفور بهشت زیبای مازندران

جنگل لفور بهشت زیبای مازندران

جنگل زیبای لفور در روستای لفور، شهرستان سوادکوه استان مازندران قرار گرفته است
که به واسطه ی داشتن انبوه آبشارها، چشمه ها، درختان و رودخانه ها،
مکان گردشگری فوق العاده ای است.

از کشفیاتی مانند خمره های مواد غذایی، قالب های سنگی و ساخت و ساز خانه های قدیمی،
می توان به این نتیجه رسید که قسمتی از لفور در قدیم گورستان بوده است.

به دلیل وجود سد البرز ( که نام دیگر آن به طور رسمی، آیت الله صالحی مازندرانی است. )
و کوهستان های اطراف و آب و هوای دلپذیر، روستاهای زیادی دور و بر آن شکل گرفته است.

یکی از جاذبه های زیبای لفور، دریاچه ی لفور در کنار جنگلهای سواد کوه است؛
که از برخورد سه رودخانه ی کارسنگ رود،
آذر رود و اسکلیم که بر روی تپه ای نسبتا بلند قرار گرفته و آب روستاهای شهرهایی مانند بابل، بابلسر، فریدون کنار و چند روستای دیگر را فراهم می کند.

جنگل لفور بهشت زیبای مازندران

برای رسیدن به آبشارهای لفور از جمله هفت آبشار گزو پلنگ دره و آبشار آهکی،
باید چند ساعتی را در این جنگل زیبا پیاده روی کرد.

در حین پیاده روی به درختان انجیلی، ازگیل، لیلکی و ۸۰ نوع گونه گیاهی از نوع چوبی بر می خوریم.

هوای پاک جنگل، گونه های گیاهی و عطر دلپذیر آن ها،

حیرت انسان را در لفور دو چندان می کند.

جنگل لفور از نوع هیرکانی است
و پیشینه اش به ۴۰ میلیون سال می رسد.

به دلیل تنوع زیاد پوشش گیاهی، انواع جانوران و جاذبه های فراوان،
مکانی عالی برای طبیعت گردی و سپری کردن زمانی در آرامش و دور از هیاهوست.

لفور طبیعتی چهار فصل دارد.
ولی با این وجود بهترین زمان سفر به این طبیعت زیبای خداوند، بین اردیبهشت ماه تا شهریور ماه است.

به دلیل  همین جاذبه های طبیعی و تاریخی زیاد، جنگل لفور یکی از مقصدهای زیبای گردشگری ایران به شمار می رود.

زابل، شهر سوخته

زابل، شهر سوخته

زابل، شهر سوخته

ایران کشوری غنی از تمدن های کهن است و شهر سوخته یکی از اسرارآمیزترین شهرهای جنوبی کشور،
از جمله ی این تمدن هاست؛
که به عنوان میراث جهانی در سال ١٣٩٣ در یونسکو، به ثبت رسید.

شهر سوخته با تاریخی به وسعت ۵۰۰۰ سال، در کنار جاده ی زابل به زاهدان،
در استان سیستان و بلوچستان قرار دارد.
برای اولین بار، پیش از انقلاب کلنل پیت بریتانیایی تبار، همراه تیمش به آن جا سفر کرد.

وقتی خاکستر هایی را در تپه های اطراف آن پیدا کرد،
به گمان این که این شهر سوخته، نام شهر سوخته را بر آن گذاشت.
ولی بر خلاف تصور مهم ترین علت خاکسترها را، کندن زمین و درست کردن غذا در آن می دانند.

تمدن این شهر بسیار حیرت انگیز است به طوری که، نخستین چشم مصنوعی متعلق به زنی جوان، در این شهر کشف شد.

به گفته ی تاریخ شناسان، اکنون بعد از ۴۸۰۰ سال هنوز سالم مانده
و در موزه نگهداری می شود.

شگفت انگیزتر این که نخستین عمل جراحی جمجمه،
بر روی دختری نوجوان در این شهر انجام شده است.

زابل، شهر سوخته

از کشفیات دیگر، کشف قدیمی ترین انیمیشن جهان (پویا نمایی) یعنی تصویر یک بز که به بالا خیره شده، قدیمی ترین تخته نرد جهان،
صنعت پارچه بافی ( پارچه هایی پیدا شده که در هیچ کجای دنیا نیستند.)

همچنین سیستم آبرسانی و فاضلاب و لوله های سفالی که نشان از دفع فاضلاب می دهد؛
باعث حیرت همگان شده است.

همین طور صنعت کفش سازی، مهر سازی،
خراطی و  کشف خط کشی از جنس چوب آبنوس که با دقت نیم میلیمتری، دقیق به طول ۱۰سانتی متر درست شده است.

ضمنا این شهر قبلا به دلیل دریاچه ی هامون بسیار سرسبز بوده ولی در حال حاضر به علت تغییر مسیر رودخانه بیشتر، درختان گز در آنجا وجود دارد.

پس از انقلاب تاکنون نیز تیم دکتر منصور سید سجادی در حال تحقیق و بررسی بر روی وضعیت کنونی و گذشته این شهر اسرارآمیز هستند.

تاریخچه تخت جمشید

تاریخچه تخت جمشید

تاریخچه تخت جمشید را می توانید از کتاب ها و مقالات منتشر شده در فضای مجازی مطالعه کنید
و می توانید با مراجعه حضوری به این بنای تاریخی از آن آگاه شوید و خود با چشمان خود از نزدیک این تاریخچه را مشاهده کرده و درک بهتری در کنار تجربه ای متفاوت از تاریخ داشته باشید.

یکی از شهرهای باستانی ایران، مرودشت استان فارس می باشد.

در این شهر باستانی کاخی به نام تخت جمشید وجود دارد

که در دوره شاهنشاهی و هخامنشی بوده است.

در آن زمان ها گروههای زیادی از کشورهای مختلف برای شروع سال نو،

یعنی در اولین روز آن برای رفتن به پیش شاه و دادن هدایای خود به شاه، در تخت جمشید جمع می شدند.

تخت جمشید حدود ۲۰۰ سال آباد بوده است

سازندگان تخت جمشید داریوش بزرگ می باشد

که پس از آن نیز پسرش خشایارشاه و سپس اردشیر یکم، دست به ساخت بناهای دیگر آن نمودند

و آن را گسترش دادند.

تاریخچه تخت جمشید

زمانی که اسکندر مقدونی به ایران حمله کرد این کاخ را به آتش کشید

و بسیاری از نوشته ها و فرهنگ هخامنشی را از بین برد.

این مکان با پیدایش اسلام و ظهور آن از ارزش آن کاسته نشد

و به خاطر احترامی که به آن داشتند آنرا <چهل منار> میگفتند

و آن را به سلیمان نبی و جمشید ربط می دادند.

در تخت جمشید نوشته و کتیبه هایی هم به زبان عربی و هم به فارسی وجود دارد

که جدیدترین کتیبه آن مربوط به دوره قاجاریه می باشد.

آن کتیبه به دستور مظفرالدین شاه دوره قاجار نوشته شده است.

علاوه بر داریوش، خشایارشا و اردشیر یکم که دست به ساخت تخت جمشید زدند،

اردشیر سوم نیز در تخت جمشید تعمیراتی را انجام داد.

آرامگاههای داریوش بزرگ، خشایارشا و اردشیر یکم که شاهنشاهان آن دوره بودند

در نقش رستم قرار دارد نقش رستم در فاصله چند کیلومتری از تخت جمشید قرار دارد.

انتهای پیام

کاخ های تخت جمشید